Hałas i wibracje są zanieczyszczeniami środowiska przyrodniczego charakteryzującymi się mnogością źródeł i powszechnością występowania. Zgodnie z definicją, hałasem są wszelkie niepożądane, nieprzyjemne, dokuczliwe lub szkodliwe drgania mechaniczne ośrodka sprężystego, działające za pośrednictwem powietrza na organ słuchu i inne zmysły oraz elementy organizmu człowieka. Hałas jest dźwiękiem nieprzyjemnym i niepożądanym, powodującym drażliwość, zmęczenie całego organizmu a szczególnie słuchu. Ma on ogromny wpływ na zdrowie i kondycję człowieka. Szkodliwość działania hałasu na organizm człowieka objawia się zmęczeniem, gorszą wydajnością nauki, trudnościami w skupieniu uwagi, drażliwością, bólem i zawrotami głowy, czasowym lub trwałym uszkodzeniem słuchu.
Zważywszy na zagrożenia powodowane hałasem, wprowadza się przepisy i normy prawne mające na celu zapobieganie narastaniu tego zjawiska. Zagadnienia związane z uciążliwościami wynikającymi z nadmiernego hałasu oraz zasady udzielania pozwoleń na emitowanie hałasu do środowiska reguluje ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 z póź.zm.).