Zgodnie z art. 82 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880 z póź. zm.), środki chemiczne stosowane na drogach publicznych oraz na ulicach i placach powinny w najmniejszym stopniu szkodzić terenom zieleni oraz zadrzewieniom. W myśl powyższego zapisu Minister Środowiska, kierując się potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego, ochrony krajobrazu i różnorodności biologicznej oraz odpowiednich warunków utrzymania dróg i bezpieczeństwa korzystania z dróg, przygotował rozporządzenie z dnia 27 października 2005r. w sprawie rodzajów i warunków stosowania środków, jakie mogą być używane na drogach publicznych oraz ulicach i placach (Dz. U. Nr 230, poz. 1960).
Stosownie do § 2 przedmiotowego dokumentu na drogach publicznych, ulicach i placach można używać następujących środków:
1. niechemicznych, tj.:
- piasku o średnicy cząstek od 0,1 do 1 mm,
- kruszywa naturalnego lub sztucznego o uziarnieniu do 4 mm,
2. chemicznych w postaci stałej, tj.:
- chlorek sodu (NaCl),
- chlorek magnezu (MgCl 2 ),
- chlorek wapnia (CaCl 2 ),
3. chemicznych w postaci zwilżonej (jak w punkcie 2),
4. mieszanek środków niechemicznych i chemicznych.
Rozporządzenie, poza wyszczególnieniem rodzajów dopuszczonych środków do ich użycia, określa również ogólne i szczegółowe warunki stosowania powyższych środków. Środki chemiczne należy stosować w celu usunięcia gołoledzi i oblodzenia, a także do zapobiegania powstawaniu oblodzenia i śliskości pośniegowej. Środki chemiczne winny być użyte po mechanicznym usunięciu śniegu, a rozrzut środków chemicznych powinien następować w pasie jezdni lub chodników.
Załącznik nr 1 przedstawia szczegółowe warunki stosowania środków chemicznych w postaci stałej, mieszanki środków niechemicznych i chemicznych, natomiast załącznik nr 2 - środki chemiczne w postaci zwilżonej.
Zimowy system utrzymania ulic miasta Poznania wyszczególnia jezdnie o strategicznym, podstawowym i lokalnym znaczeniu komunikacyjnym. Utrzymanie przejezdności sieci strategicznej wymaga stosowania zabiegów profilaktycznych, tj. działań hamujących tworzenie się śliskości zimowej w momencie opadu śniegu, marznącego deszczu bądź występowania gołoledzi (m.in. wykonawcy usługi zostali zaopatrzeni w system komputerowy określający stopień zagrożenia, a tym samym zostali zobligowani do prowadzenia stałego monitoringu stanu nawierzchni, w szczególności odcinków zagrożonych tzw. śliskością lokalną i do niezwłocznego podejmowania działań w sytuacji zagrożenia).
Standard utrzymania zimowego sieci podstawowej będzie bardziej przyjazny środowisku, gdyż w tym układzie zrezygnowano ze stosowania działań zapobiegawczych. Natomiast drogi lokalne, w trosce o ochronę przyrody, posypywane będą przede wszystkim piaskiem, a posypywanie mieszanką piaskowo-solną dopuszczone zostało wyłącznie w przypadku wystąpienia zjawiska deszczu marznącego.
W bieżącym sezonie wprowadzono dodatkowe wymagania realizacyjne, obejmujące m.in. zwiększenie minimalnego zapasu środków chemicznych i uszorstniających do ilości zapewniającej dziesięciokrotne posypanie wszystkich jezdni dawką podstawową, posiadanie satelitarnego systemu lokalizacji i kontroli pracy solarek i piaskarek, udzielanie niezwłocznej pomocy jednostkom Straży Pożarnej (lub innym jednostkom Zintegrowanego Systemu Ratownictwa) w zakresie usuwania z jezdni oblodzenia bądź innego rodzaju śliskości, a także obowiązek zakupienia, rozmieszczenia i uzupełniania skrzyń na piasek.
