# W krainie bobra - zapraszamy na spacer przyrodniczy!

W sobotę 26 listopada odbędzie się kolejny spacer przyrodniczy - tym razem poznamy teren doliny potoku Golęcinka oraz użytku ekologicznego "Bogdanka II".

Zima zbliża się wielkimi krokami - tę porę roku bobry spędzają we wspólnej komorze nory lub żeremia. Zwierzęta te nie zapadają w zimowy sen, zachowują swój dobowy rytm aktywności i po pożywienie zazwyczaj wybierają się nocą. Śladów ich aktywności szukać będziemy podczas najbliższego spaceru przyrodniczego 26 listopada!

Przewodnik, Artur Golis, opowie o tym, jak bobry funkcjonują o tej porze roku, jak tropić ich ślady
oraz o najcenniejszych przyrodniczo zakątkach doliny Golęcinki oraz użytku ekologicznego "Bogdanka II". Czeka nas niesamowita przygoda, przeprawa przez ols i podejście pod żeremie bobrowe, a przede wszystkim dobra zabawa!

Spacer rozpocznie się o godzinie 11:00 na parkingu przy dojeździe do plaży nad Rusałką (link do lokalizacji) i potrwa około 2-3 godzin. Do udziału zachęcamy w szczególności rodziny z dziećmi. Wycieczka połączona będzie z grą terenową oraz rozwiązywaniem zagadek i łamigłówek.

Udział w spacerze jest bezpłatny, obowiązują zapisy pod adresem mailowym: natalia_kolacz@um.poznan.pl

Uwaga!

Przewidywana długość spaceru to 3 km. Dystans może ulec zmianie w zależności od liczby uczestników i tempa marszu.

Zalecamy zadbać o odpowiednią, wygodną, ciepłą odzież - wodoodporne, terenowe buty, spodnie, nieprzemakalną kurtkę. W trakcie spaceru będziemy się przemieszczać częściowo poza szlakiem. Polecane są również stuptuty (ochraniacze nogawek).

Relacja z poprzedniego spaceru, po terenie użytku ekologicznego "Łęgi Potoku Różanego" dostępna jest tutaj.

Zapraszamy!

O przewodniku spaceru:

Artur Golis jest pracownikiem Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa Wielkopolskiego. Zawodowo zajmuje się więc ochroną krajobrazu, głównie wiejskiego lecz także obszarów leśnych i mokradłowych. Jako botanik zwraca szczególną uwagę na krajobrazową rolę szaty roślinnej. W swojej wieloletniej działalności edukacyjnej, na polu przyrodniczym wykorzystuje sezonową, siedliskową i sukcesyjną zmienność zbiorowisk roślinnych, populacji i osobników poszczególnych gatunków aby tłumaczyć swoim odbiorcom procesy i zjawiska. Swój przekaz dostosowuje do wymagań słuchaczy wszystkich grup wiekowych. Nie wyobraża sobie edukacji terenowej bez sprowadzenia ze ścieżki i zanurzenia uczestników organizowanych wycieczek w surowej tkance ekosystemów, dając sposobność by zajrzeć, dotknąć, posłuchać, powąchać i posmakować a jeśli trzeba - zabłądzić.