# Wypalanie traw prowadzi do nieodwracalnych zmian w przyrodzie.

Wypalanie łąk, pastwisk, ugorów i trzcinowisk jest praktyką niebezpieczną dla życia, zdrowia, a także nieuzasadnioną agrotechnicznie. Prowadzi do nieodwracalnych, niekorzystnych zmian w środowisku naturalnym. W skutek wypalania traw ziemia wyjaławia się, a także zahamowany zostaje naturalny rozkład resztek roślinnych oraz asymilacja azotu z powietrza. Następuje także emisja do atmosfery szkodliwych zarówno dla ludzi, jak i zwierząt, związków chemicznych. Dodatkowo pożary mogą wymknąć się spod kontroli i przenieść na pobliskie lasy i zabudowania, powodując ogromne zagrożenie i dotkliwe straty materialne.

Za wypalanie traw grożą surowe kary

Należy pamiętać, że wypalania traw zakazują przepisy ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U.2022.916) oraz ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U.2022.672). Zgodnie z art. 124 ustawy o ochronie przyrody "zabrania się wypalania łąk, pastwisk, nieużytków, rowów, pasów przydrożnych, szlaków kolejowych oraz trzcinowisk i szuwarów". Za wykroczenia tego typu grożą surowe sankcje: art. 82 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeksu wykroczeń (Dz.U.2022.2151) - kara aresztu, nagany lub grzywny, której wysokość w myśl art. 24 § 1 ww. kodeksu może wynosić od 20 do 5000 zł. Art. 163 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz.U.2022.1138) stanowi: "Kto sprowadza zdarzenie, które zagraża życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach, mające postać m.in. pożaru, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10".

Pozytywne skutki wypalania traw to mit!

Wśród rolników istnieje przekonanie o pozytywnych skutkach wypalania traw, m.in. o bujniejszym odroście traw po wypaleniu lub poprawie jakości gleby. Jednak praktyka wypalania traw nie przyczynia się do ww. procesów, prowadzi do zniszczenia gleby, co w znacznym stopniu obniża wartość plonów. Po przejściu pożaru gleba staje się jałowa i potrzebuje nawet kilku lat, aby powrócić do stanu pierwotnego. Podczas pożaru giną zwierzęta, owady i mikroorganizmy, które regulują procesy rozkładu materii organicznej i napowietrzania gleby, np. mrówki, biedronki czy dżdżownice. Zniszczeniu ulegają także siedliska ptaków i owadów zapylających. Powoduje to zachwianie lokalnego ekosystemu, co w konsekwencji prowadzi do pogorszenia jakości gleby. Zgodnie z informacją Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, nawet jednorazowe wypalenie trawy może spowodować obniżenie wartości plonów od 5 do 8 procent.

Skutki wypalania traw określa się mianem katastrofy ekologicznej, ponieważ spowodowane przez nie zmiany środowiska przyrodniczego danego gatunku lub populacji są na tyle duże, że uniemożliwiają ich przetrwanie.