10 listopada obchodzimy Dzień Jeża, które już dawno zapadły w hibernację.
Jeże możemy spotkać po zmroku na obrzeżach lasów, w parkach, ale również na osiedlach w dużych miastach czy przy ruchliwych drogach. Zwierzęta są gatunkiem zagrożonym i bez odpowiedniej ochrony w ciągu kilkunastu lat wyginą. Niestety, największym zagrożeniem dla jeży jest człowiek, dlatego tak ważne jest aby poznać zwyczaje i potrzeby jeży. Dzięki temu łatwiej będzie je chronić. Jeże aby zdobyć pożywienie codziennie pokonują trasę od 2-3 km. Żywią się głównie owadami.
Dzięki ostrym zębom potrafią zagryźć także węża lub jaszczurkę, upolować małego gryzonia, żabę czy pisklę. Niekiedy uzupełniają dietę o grzyby i owoce.
Jeże hibernują w zimie, a budzą się, kiedy temperatura podnosi się do ponad 15 st. C. Zaczynają szukać miejsca do zimowania pod koniec września, choć do hibernacji przygotowują się kilka tygodni, intensywnie żerując. W czasie hibernacji temperatura ich ciała wynosi zaledwie ok. 5-6 stopni Celsjusza.
Jeże to małe ssaki, nikomu nie szkodą, wręcz pomagają żywiąc się ślimakami i owadami.
Obchodźmy Dzień Jeża poprzez wyrzucanie śmieci do kosza, nie wystawiając substancji trujących, dbając o wyprofilowany brzeg oczek wodnych, ale pamiętajmy też, aby zostawić przejście pod ogrodzeniem , dzięki temu nasze ogrody mają szanse stać się częścią korytarzy ekologicznych, a nie barier nie pozwalających na migrację zwierząt.