Cukrzyca typu 2 osiągnęła rozmiary światowej epidemii. Wg danych WHO w 2007 r. na całym świecie na cukrzycę zachorowało ponad 246 mln osób. Według szacunkowych danych do roku 2025 liczba osób chorych na cukrzycę wzrośnie do 380 mln.
Nie należy również zapominać o typie 1 cukrzycy, który stanowi 10% wszystkich zachorowań na cukrzycę. Cukrzyca typu I najczęściej dotyczy dzieci, młodzieży i osób przed 30. rokiem życia (w 85-90%), chociaż w 10-15% może wystąpić u osób powyżej 30. roku życia. Początek choroby ma najczęściej miejsce między 12-15. rokiem życia.
Z powodu choroby i jej powikłań każdego roku umiera 2,9 miliona chorych. Co 10 sekund umiera jedna osoba z cukrzycą, w Polsce choruje ponad 2 miliony osób. Z tej liczby 50 proc. jest leczonych. Pozostałe 50 proc. to przypadki cukrzycy nierozpoznanej i nieleczonej- alarmuje prof. dr hab. med. Jan Tatoń z Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych i Diabetologii, II Wydz. Lekarski. Dodatkowo 4 miliony osób należy zaliczyć do kategorii stanu przedcukrzycowego. Większość przypadków wśród dorosłych stanowi cukrzyca typu 2, związana ze zwiększonym ryzykiem powikłań sercowo-naczyniowych - dodaje.
Dlatego też można z całą pewnością stwierdzić, iż cukrzyca jest podstępną chorobą, która zbyt późno wykryta lub nieprawidłowo leczona prowadzi nieuchronnie do rozwoju przewlekłych powikłań choroby. Mogą być one odpowiedzialne za utratę wzroku, nieodwracalne uszkodzenie nerek, zawał serca, udar mózgu, zaburzenia ukrwienia kończyn dolnych, prowadzących niekiedy do amputacji części kończyn.
Co dziesiąta osoba po 40 roku życia choruje na cukrzycę lub jest tą chorobą poważnie zagrożona.
Do grup ryzyka osób zagrożonych tą jednostką chorobą należą:
Objawy:
Wyżej wymienione objawy pojawiają się wcześnie tylko wówczas, gdy cukrzyca rozwija się u dzieci, młodzieży lub młodych osób dorosłych. Jest to tzw. cukrzyca typu 1, wymagająca od początku leczenia insuliną.
Po 40 roku życia, zwłaszcza u osób z grup ryzyka, ujawnia się zazwyczaj tzw. cukrzyca typu 2. Może ona przez wiele lat nie dawać jakichkolwiek objawów. Jednak w okresie utajenia, nawet nieznacznie podwyższone poziomy cukru we krwi uszkadzają naczynia krwionośne i nerwy. Rozwijające się w tym okresie powikłania nie dadzą się już cofnąć, pomimo późniejszego, prawidłowego leczenia.
Więcej: Wszystko o chorobach