Rada Miasta przyznała Honorowe Obywatelstwo Poznania i tytuły zasłużonych dla miasta
W tym roku tytuł Honorowego Obywatela Miasta Poznania otrzyma Izabella Cywińska. Tytułami Zasłużony dla Miasta Poznania otrzymają dr Czesław Cybulski, Janusz Pałubicki, prof. Jacek Wachowiak i Ewa Mielcarek. Tak zdecydowali radni podczas XLIX sesji w dniu 16 kwietnia. Wręczenie tytułów odbędzie się tradycyjnie podczas uroczystej sesji, 29 czerwca, w dniu świętych Piotra i Pawła - patronów Poznania. Radni uczcili także minutą ciszy zmarłą niedawno Honorową Obywatelkę Poznania, byłą premier Wielkiej Brytanii Margaret Thatcher. Honorowy tytuł otrzymała w 1996 r.
Sylwetki tegorocznych wyróżnionych obywateli Poznania:
Izabella Cywińska urodziła się w Kamieniu Puławskim w 1935 roku. Ukończyła etnografię na Uniwersytecie Warszawskim oraz studia na Wydziale Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. W latach 1970-1973 była dyrektorem Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu. W roku 1973 reaktywowała Teatr Nowy w Poznaniu, w którym m.in. w 1981 wyreżyserowała głośny spektakl "Oskarżony: czerwiec pięćdziesiąt sześć". Jako dyrektor Teatru Nowego stworzyła jedną z najlepszych scen w Polsce, otwartą, gotową do dialogu z publicznością, zaangażowaną społecznie. Udało jej się zatrudnić do współpracy indywidualności. W Teatrze Nowym reżyserowali: Janusz Nyczak, Janusz Wiśniewski, Wojciech Szulczyński, Edward Wojtaszek, Antoni Libera, Jerzy Satanowski, a scenografię tworzyli: Irena Biegańska, Kazimierz Wiśniak, Jerzy Juk-Kowarski, Andrzej Sadowski i Krzysztof Pankiewicz. Jako reżyser realizowała także spektakle w Teatrze Telewizji (m.in. "Nora" Ibsena i "Śmierć Tarełkina" Suchowo-Kobylina) oraz produkcje filmowe (serial "Boża podszewka" w 1997 roku i 2004 roku, filmy "Kochankowie z Marony", "Cud purymowy"). Od 12 września 1989 roku do 14 grudnia 1990 roku sprawowała urząd Ministra Kultury i Sztuki w rządzie Tadeusza Mazowieckiego. Od 1990 roku do 1994 roku pełniła funkcję prezesa Fundacji Kultury, jednocześnie w latach 1992-1994 zasiadała w Radzie do spraw Kultury przy Prezydencie RP. Po śmierci Gustawa Holoubka objęła obowiązki dyrektora artystycznego Teatru Ateneum w Warszawie, który prowadziła w latach 2008-2011.
dr Czesław Cybulski, to jeden z najlepszych na świecie trenerów lekkoatletycznych, od kilkudziesięciu lat związany z Poznaniem, wychowawca stu siedmiu mistrzów Polski i dwunastu medalistów Mistrzostw Europy, Świata i Igrzysk Olimpijskich, którzy na lekkoatletycznych arenach świata promują nasze miasto. Czesław Cybulski urodził się 18 czerwca 1935 r. w Mosinie. Jest absolwentem Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Od 53 lat Czesław Cybulski pracuje z reprezentacją Polski w lekkiej atletyce. Ma imponujący dorobek: ponad stu wychowanków, którzy pod jego przewodnictwem sięgali po liczne medale i tytuły, ustanawiając 106 rekordów Polski i rekord świata. Do jego najbardziej znanych wychowanków należą mistrz olimpijski i mistrz świata Szymon Ziółkowski, nieżyjąca już mistrzyni olimpijska Kamila Skolimowska oraz medalistka Igrzysk Olimpijskich i mistrzostw świata Anita Włodarczyk.
Janusz Pałubicki urodził się 2 stycznia 1948 roku w Wałbrzychu. Ukończył w 1973 roku studia w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Został tam kierownikiem biblioteki, którą zreorganizował i rozbudował. W 1980 r. wstąpił do "Solidarności". Internowany w stanie wojennym, został zwolniony w marcu 1982 roku i objął funkcję przewodniczącego zarządu podziemnego regionu "Solidarności". W grudniu 1982 roku ponownie aresztowany za prowadzoną działalność i skazany na karę 4 lat pozbawienia wolności. Od 5 grudnia 1983 roku prowadził trwający 104 dni strajk głodowy, w trakcie którego był przymusowo dokarmiany. Ze względu na stan zdrowia został warunkowo przedterminowo zwolniony w czerwcu 1984 roku. W 1989 r. brał udział w obradach okrągłego stołu. W latach 1990+1997 zajmował stanowisko przewodniczącego zarządu regionu. W latach 1997-2001 sprawował mandat posła na Sejm III kadencji z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność i ministra - koordynatora służb specjalnych w rządzie Jerzego Buzka. W 2001 roku nie uzyskał ponownie mandatu posła i wycofał się z polityki. Od 1996 roku kieruje zainicjowaną przez siebie Fundacją Wielkopolskie Archiwum "Solidarności". Uhonorowany nagrodą "Giganta 2005" przyznawaną przez poznański oddział "Gazety Wyborczej". W 2011 roku został odznaczony przez prezydenta Bronisława Komorowskiego za wybitne zasługi dla przemian demokratycznych w Polsce, za znaczące osiągnięcia w działalności publicznej i społecznej Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
prof. Jacek Wachowiak, specjalista w dziedzinie pediatrii, onkologii i hematologii dziecięcej oraz transplantologii klinicznej. Od 1977 roku, to jest od chwili ukończenia studiów na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu, pracuje w Klinice Onkologii, Hematologii i Transplantologii Pediatrycznej, którą kieruje od 2001 roku. Od 2003 roku jest także kierownikiem II Katedry Pediatrii UM w Poznaniu. Od 2008 roku jest profesorem zwyczajnym. Jest autorem lub współautorem 127 publikacji naukowych (w tym 35 opublikowanych w czasopismach zagranicznych), 14 rozdziałów w podręcznikach i 285 doniesień zjazdowych opublikowanych w formie streszczeń w czasopismach recenzowanych. Ponadto jest redaktorem 5 monografii. W latach 1986-1989 tworzył od podstaw, w Klinice kierowanej wówczas przez Profesor Urszulę Radwańską, pierwszy w Polsce Dziecięcy Oddział Transplantacji Szpiku, w którym od 1 grudnia 1989 roku regularnie przeprowadza się transplantacje komórek krwiotwórczych u dzieci. W latach 2004-2005 dzięki jego staraniom wybudowano i wyposażano nowy 8 stanowiskowy Oddziału Transplantacji Szpiku wraz z Poradnią Transplantacyjną i nowoczesnym zapleczem laboratoryjnym. Oddział posiada akredytację Ministerstwa Zdrowia oraz European Group for Blood and Marrow Transplantation i jest członkiem Center for International Blood and Marrow Transplant Research. W latach 2006-2009 roku przeprowadził modernizację dwóch oddziałów onkologicznych oraz zaplecza laboratoryjnego Kliniki.
Ewa Mielcarek, z domu Deierling, urodziła się 5 listopada 1926 roku w Poznaniu, jako najstarsza córka małżonków Ewy z Błotnickich i Jana Deierlinga. Ojciec był uczestnikiem Powstania Wielkopolskiego, znanym kupcem, właścicielem jednej z największych hurtowni i sklepu detalicznego artykułów żelaznych w zachodniej Polsce. Podczas II wojny światowej rodzina Deierlingów straciła cały majątek, stąd też córka Ewa musiała zacząć pracować już jako czternastoletnia dziewczynka. Zaraz po wojnie, w latach 1947-49 działała jako współwłaścicielka odzyskanego sklepu z artykułami żelaznymi Jana Deierlinga przy ulicy Szkolnej, utraconego ponownie w rezultacie "bitwy o handel", mającej na celu ograniczenie i wyeliminowanie sektora prywatnego w powojennej Polsce w latach 1946-1949. W roku 1950 ukończyła studia ekonomiczne na Wydziale Organizacji i Zarządzania Akademii Ekonomicznej w Poznaniu. W 1993 roku została współzałożycielką, a obecnie jest przewodniczącą Fundacji Ochrony Zabytków Wielkopolski. W ramach działalności Fundacji, uczestniczyła w naradach dotyczących spraw kultury i urbanistyki, kampaniach prasowych oraz działaniach wydawniczych. W ramach Fundacji i na jej koszt, opublikowano książkę Zygmunta Dolczewskiego, członka Fundacji, pod tytułem "Tajemnice Zamku Królewskiego w Poznaniu między prawdą a domysłem" oraz "Renesans według Warczygłowy", w formie wydawnictwa ze zorganizowanej w Ratuszu Poznańskim wystawy prac Zygmunta Warczygłowy. W 2003 roku Fundacja przystąpiła do Komitetu odbudowy Zamku Królewskiego w Poznaniu. Ewa Mielcarek ma na swym koncie ponadto 55 lat pracy, pełniąc funkcję Prezesa zespołu nieruchomości, odziedziczonych jako współwłasność po ojcu Janie Deierlingu. W ramach działań na tym polu, kompleksowo odnowiono dwie zabytkowe, ponad stuletnie kamienice: przy ulicy Składowej 4 oraz ulicy Szkolnej 5 i Wrocławskiej 6, przy czym ta druga została wpisana na listę zabytków miasta Poznania. Ponadto został zbudowany nowoczesny biurowiec klasy A z zespołem lokali handlowo-biurowych przy ulicy Składowej. W ramach swojej działalności społecznej, brała również udział w programie telewizji niemieckiej BRF, popularyzującej ideę "małych ojczyzn" w Europie.