Bucharzewo - Bukowce, 2 listopada, godz. 13
Recytacje, piękne śpiewy, modlitwy oraz odpowiednia Dnia Zadusznych muzyka, nastrój powagi i zadumy. Od Poznania 79 km. Dojazd przez Kwilcz do Sierakowa, dalej przez most na Warcie w prawo w kierunku Chojna, po ok. 2 km, za stawami rybnymi ponownie w prawo w kierunku "Chaty Zbójców" (są drogowskazy) i po ok. 4 km przystanek autobusu szkolnego i zabudowania "Chaty Zbójców" oraz cmentarz.
Dlaczego tam?
Aby odpowiedzieć na to pytanie trzeba cofnąć się w czasie o ponad 40 lat. W lutym 1970 roku dzięki staraniom i pracy studentów środowiska poznańskiego, zgromadzonych wokół ówczesnego Zrzeszenia Studentów Polskich, została otwarta Stacja Turystyczna o nazwie Chata Zbójców w Bucharzewie - Bukowcach koło Sierakowa. Stacja ta działa do dnia dzisiejszego pod tą samą nazwą, choć jej właściciele w międzyczasie się zmienili.
Do zabudowań obiektów Chaty Zbójców przylegał od zawsze stary ewangelicki cmentarz, dawnych mieszkańców wsi Bukowce. Uruchomiona Stacja Turystyczna działała i rozwijała się, a opuszczony, zapomniany i zaniedbany przez wszystkich cmentarz popadał w ruinę i był rozkradany przez tzw. złomiarzy.
Ludność pochodzenia niemieckiego mieszkała w okolicach Sierakowa już w XVI w. Od stycznia 1776 r. działała w Sierakowie parafia ewangelicka. W 1785 r. został poświęcony i oddany do użytku, szachulcowy kościół ewangelicki, który zachował się do dnia dzisiejszego, ale nie użytkowany od 1945 r., przedstawia ruinę. Na przełomie XIX i XX w. parafia Sierakowska liczyła ok. 3500 ewangelików. Prowadziła m.in. szkoły ewangelickie, z których jedna znajdowała się także w Bukowcach. W tym czasie powstają również na tym terenie ewangelickie cmentarze.
Jak wynika z zapisu w księdze wieczystej, cmentarz ewangelicki w Bucharzewie - Bukowcach założono w 1865 r. Miał on powierzchnię 1910 m kw. Właścicielem cmentarza była gmina Bukowce. Cmentarz był teoretycznie czynny do 1945 r.. Od tego czasu był niestety zapomniany przez wszystkich. Zarastał samosiejkami i krzewami oraz zielskiem. W międzyczasie zdarzały się niestety przypadki wyrzucania na jego teren śmieci i dewastacji nagrobków. Od 2003 r. cmentarz jest wpisany do rejestru zabytków. Pozostały na nim do dnia dzisiejszego nieliczne, wolnostojące czytelne nagrobki, płyty nagrobne, żeliwne ogrodzenia grobów i fragmenty żeliwnych krzyży. Najstarszy datowany nagrobek pochodzi z 1866 r.
Drugie życie
Jesienią 2004 r., grupa założycieli i budowniczych Chaty Zbójców, członków Akademickiego Klubu Seniora w Poznaniu, postanowiła oczyścić i uporządkować to zaniedbane miejsce. Prace porządkowe trwały do połowy lutego 2005 r.. Przez kilka tygodni, głównie w soboty i niedziele, wykonywało je wiele osób z Poznania a duże zaangażowanie wykazali również pracownicy Chaty Zbójców oraz harcerze z Sierakowa. Wywieziono wówczas z tego terenu duże ilości śmieci, wykarczowano samosiejki, krzewy oraz uporządkowano istniejące, nieliczne groby. Odszukano kamienie graniczne cmentarza i wykonano jego opłotowanie. Postawiono tablicę informującą o tym miejscu. W lutym 2005 r., w 35 rocznicę otwarcia Chaty, cmentarz został przywrócony do stanu normalności. Inicjatorzy uporządkowania a zarazem realizatorzy tych prac, postawili pamiątkowy kamień, mówiący o tym wydarzeniu. Uroczyste ponowne udostępnienie cmentarza dla odwiedzających odbyło się w obecności Księży Rzymsko Katolickich z Sierakowa i Ewangelicko Augsburskich z Poznania oraz miejscowych władz. Uczestniczyła w tej uroczystości licznie zgromadzona miejscowa ludność, oraz duża grupa członków Akademickiego Klubu Seniora z Poznania. Były wspólne modlitwy przybyłych księży oraz nastąpiło poświęcenie cmentarza i obelisku. W czasie podsumowania tej uroczystości, padła propozycja organizacji w przyszłości, na tym ewangelickim cmentarzu spotkań ekumenicznych z okazji Święta Zmarłych.
Kontynuując proces porządkowania cmentarza, w 2007 r. dokonano inwentaryzacji zdatnych do odczytania nagrobków. Udało się zidentyfikować 20 grobów, spośród których, większość to groby dzieci. Dokumentacja inwentaryzacji została przekazana do Urzędu Gminy w Sierakowie oraz do Parafii Ewangelicko Augsburskiej w Poznaniu.
Ocalić od zapomnienia
Dzięki zaangażowaniu wielu osób udało się uchronić ten mały, wiejski, ewangelicki cmentarz przed całkowitym unicestwieniem. Należy się to dawnym mieszkańcom tej ziemi, którzy tu żyli, pracowali, uczyli się, bawili się, kochali się i jak wszyscy chorowali i umierali.
I tak oto, w każdą pierwszą sobotę listopada, przypadającą po Dniu Wszystkich Świętych, organizowane są przez Akademicki Klub Seniora w Poznaniu Zaduszkowe Nabożeństwa Ekumeniczne. Co roku gromadzą one coraz większą ilość wiernych. Współorganizatorami Nabożeństwa są Parafie Rzymsko Katolickie z Sierakowa, Chojna oraz Świętego Wojciecha z Poznania, jak również Parafia Ewangelicko Augsburska z Poznania. Dużą pomoc wyświadczają Ochotnicze Straże Pożarne z Sierakowa i Chojna oświetlając teren i dbając o porządek.
W czasie tegorocznego Nabożeństwa, księża rzymsko-katoliccy i ewangelicko-augsburscy, wspólnie z licznie przybyłą miejscową ludnością oraz całkiem sporą delegacją Akademickiego Klubu Seniora z Poznania, będą się modlili za śp. Ojca Świętego, Jana Pawła II o rychłą jego kanonizację, za śp. księdza Tadeusza Raszyka, proboszcza Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Poznaniu, wielkiego orędownika tych nabożeństw, zmarłego w 2012 r., za ród Opalińskich - dobrodziejów Sierakowa, za śp. gospodarzy Chaty Zbójców, którzy przed wielu laty udzielili studentom z Poznaniu gościny. Modlić się będą także za śp. mieszkańców wsi Bukowce spoczywających na tym cmentarzu oraz za śp. koleżanki i kolegów z Akademickiego Klubu Seniora w Poznaniu.