# Pamięci Kazimierza Rucińskiego-Nagórnego

Na Cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan na Wzgórzu św. Wojciecha w Poznaniu odsłonięto tablicę pamiątkową poświęconą Kazimierzowi Rucińskiemu-Nagórnemu - architektowi, autorowi wielu projektów budynków użyteczności publicznej, mieszkalnych i sakralnych w Poznaniu oraz współzałożycielowi Towarzystwa Miłośników Miasta Poznania.

Tablica, która została odsłonięta na Cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan powstała z inicjatywy Towarzystwa Miłośników Miasta Poznania im. Cyryla Ratajskiego.

Kazimierz Ruciński-Nagórny był rodowitym poznaniakiem. Studiował architekturę na politechnikach w Charlottenburgu, Monachium i Wiedniu. W 1902 roku uzyskał dyplom architekta. Po odbyciu praktyki zawodowej powrócił w 1903 roku do Poznania i rozpoczął samodzielną działalność.

W 1919 roku objął kierownictwo Wydziału Budowlanego Urzędu Osadniczego w Poznaniu, który zajmował się sprawami rolnymi oraz parcelacją ziemi w Wielkopolsce. W 1920 roku decyzją pierwszej polskiej Rady Miasta został wybrany członkiem magistratu oraz radcą budownictwa. Przez 12 lat pełnił obowiązki decernenta (urzędnika wydającego decyzje administracyjne i rozstrzygającego sprawy) w Wydziale Budownictwa Naziemnego poznańskiego magistratu. W 1923 roku utworzył przy Wydziale miejską pracownię architektoniczną.

Był jednym z autorów projektu szpitala św. Józefa w Poznaniu, Hotelu Polonia, zespołu mieszkaniowego przy ul. Wspólnej, szkoły na Boninie, kaplicy cmentarnej na Cmentarzu Górczyńskim, a także głównej bramy wjazdowej i kostnicy na cmentarzu przy ul. Bluszczowej.

Kazimierz Ruciński-Nagórny był jednym z założycieli Towarzystwa Miłośników Miasta Poznania, a w latach 1922-1936 pełnił funkcję prezesa.

Podczas okupacji przebywał najpierw w Warszawie, a później w Lublinie. We wrześniu 1944 roku został aresztowany i wywieziony do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen. 15 lutego 1945 roku trafił do obozu Bergen-Belsen, w którym zmarł.