Wszystko o odpadach

Powiatowy i Gminny Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej są funduszami celowymi. Zgodnie z art. 405, 406 i 407 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 z póź.zm.) środki funduszy przeznacza się na finansowanie ochrony środowiska i gospodarki wodnej w celu realizacji zasady zrównoważonego rozwoju i polityki ekologicznej państwa oraz na współfinansowanie projektów inwestycyjnych, kosztów operacyjnych i działań realizowanych z udziałem środków pochodzących z Unii Europejskiej niepodlegających zwrotowi oraz środków bezzwrotnych pozyskiwanych w ramach współpracy z organizacjami międzynarodowymi oraz współpracy dwustronnej. Zał.nr 1 zawiera wykaz zadań, na realizację których można uzyskać dofinansowanie ze środków gminnego i powiatowego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej.
Podmioty zainteresowane przyznaniem pomocy finansowej zobowiązane są do złożenia wniosku (do gminnego lub powiatowego funduszu) w terminie do 15 listopada dla zadań realizowanych w roku następnym, według wzoru stosowanego w funduszu, dostępnego w Wydziale Ochrony Środowiska UMP. Wniosek o wsparcie finansowe ze środków funduszu należy wypełnić w całości, czytelnie, według najlepszej wiedzy składającego wniosek.

Prezydent Miasta Poznania wydał dwa ogłoszenia związane z Rocznym programem współpracy Miasta Poznania z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, na 2005 rok.

Od 1 kwietnia 2005 r.przedsiębiorcom przybyło obowiązków i kosztów wynikających z przepisów ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej (Dz. U. Nr 63, poz. 639 z póź.zm.). Zgodnie z nowelizacją ustawy z 21 stycznia 2005 r. (Dz. U. nr 33, poz. 291), obowiązkiem odzysku i recyklingu zostali objęci przedsiębiorcy wprowadzający na teren kraju produkty w opakowaniach bądź inne wyroby (np.baterie, akumulatory, opony, oleje silnikowe, materiały reklamowe i katalogi handlowe). Przepisom o obowiązku recyklingu podlegają nadal duże jednostki (m.in. o pow. 500 m2 powierzchni handlowej), które sprzedają towary u siebie pakowane. Nowelizacja w art. 14 ust. 1 ww. ustawy ustaliła maksymalne stawki opłaty produktowej dla różnego typu opakowań i produktów, które zawiera zał.nr 1.
Obowiązkiem recyklingu od 1 kwietnia 2005 r.objęci są przedsiębiorcy, którzy na własne potrzeby wprowadzają do Polski produkty w opakowaniach lub inne objęte ustawą. Jeśli eksportuje zaś produkty w opakowaniach do innego kraju, a były one wcześniej importowane do kraju (lub nabyte w UE) lub dokonuje wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów, wtedy przedsiębiorca nie rozlicza się za nie z recyklingu. A rozliczać się można teraz samodzielnie przez poddanie recyklingowi wyłącznie produktów własnych odpadów opakowaniowych lub poużytkowych.

Oddział Polskiej Izby Ekologii w Poznaniu, Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Poznaniu, spółka Aquanet, Biuro Europejskie Marcina Libickiego oraz Agencja Informacji i Ochrony Środowiska zapraszają uczniów szkół średnich do wzięcia udziału w konkursie fotograficznym pn."Woda w wielkopolskim środowisku".

Program LIFE utworzono w 1992 r. w celu współfinansowania zadań z zakresu ochrony środowiska podejmowanych przez państwa Unii Europejskiej. Jego głównym celem jest wspieranie przedsięwzięć wdrażających prawo wspólnotowe oraz wzmocnienie polityki w zakresie ochrony środowiska, a także przedkładanie nowych rozwiązań problemów związanych z wdrażaniem i realizacją polityki ochrony środowiska. Program LIFE jako jedyny europejski instrument finansowy w całości koncentruje się na dziedzinie środowiska.
Instrument Finansowy LIFE został ustanowiony Rozporządzeniem (EWG) Rady Nr 1973/92, które zostało następnie zmienione Rozporządzeniem (WE) Nr 1404/96 (LIFE II) oraz Rozporządzeniem (WE) 1655/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 roku (LIFE III).
Program ten był wdrażany w trzech etapach, z czego bieżący III etap obejmuje lata 2000-2004 z pulą 640 mln euro, a jego kontynuację przewidziano na lata 2005-2006 (317 mln euro).
Składa się z trzech tematycznych komponentów:
LIFE - Przyroda,
LIFE- Środowisko,
LIFE - Kraje Trzecie.

Wprowadzona w Polsce Dyrektywa Azotanowa nr 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. w sprawie ochrony wód przed zanieczyszczeniami spowodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego, doprowadziła do wyznaczenia 21 obszarów szczególnie narażonych (OSN), w których wody są już znacznie zanieczyszczone związkami azotu. Granice tych obszarów określiły Regionalne Zarządy Gospodarki Wodnej (RZGW), w oparciu o ustawę Prawo Wodne z dnia 18 lipca 2001 r. i ustawę z dnia 26 lipca 2000 r. o nawozach i nawożeniu wraz z rozporządzeniami wykonawczymi. Każdy z obszarów ma swój "Program działań.." ustalony na 4 lata, który ma za zadanie ograniczyć odpływ azotu ze źródeł rolniczych, jaki dostaje się do wód z terenów wiejskich. Ustalono bowiem, że działalność rolnicza jest głównym źródłem azotanów, a zanieczyszczenie azotanami wód powierzchniowych i podziemnych zagraża zdrowiu ludzi; jest także czynnikiem eutrofizacji wód (nadmiernego nagromadzenia substancji nawozowych w zbiornikach wodnych), pogarszającym ich wartości użytkowe.

Do 2 maja 2005 r., zgodnie z art. 150 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880), posiadacze (instytucje, osoby) spreparowanych zwierząt lub ich części są obowiązani do uzyskania zezwolenia na posiadanie spreparowanych zwierząt z gatunków objętych obecnie ochroną gatunkową (zarówno ścisłą, jak i częściową) lub ich części. Zezwolenie, o którym mowa w art. 56 ust. 1 lub 2 ww.ustawy, powinien uzyskać każdy, kto posiada spreparowane zwierzęta oraz ich części, w okresie jednego roku od dnia wejścia w życie ww.ustawy. Obowiązek dotyczy zarówno okazów pochodzących z Polski (niezależnie od miejsca i czasu ich znalezienia lub innego uzyskania), jak i sprowadzonych z zagranicy.
Art. 52 ust. 1 (pkt. 2, 8 i 9) ustawy o ochronie przyrody stanowi, że w stosunku do dziko występujących zwierząt objętych ochroną gatunkową mogą być wprowadzone zakazy:
2) zbierania, przetrzymywania i posiadania zwierząt martwych, w tym spreparowanych, a także ich części i produktów pochodnych;
8) preparowania martwych zwierząt lub ich części, w tym znalezionych;
9) zbywania, nabywania, oferowania do sprzedaży, wymiany i darowizny zwierząt żywych, martwych, przetworzonych i spreparowanych, a także ich części i produktów pochodnych.

Hałas i wibracje są zanieczyszczeniami środowiska przyrodniczego charakteryzującymi się mnogością źródeł i powszechnością występowania. Zgodnie z definicją, hałasem są wszelkie niepożądane, nieprzyjemne, dokuczliwe lub szkodliwe drgania mechaniczne ośrodka sprężystego, działające za pośrednictwem powietrza na organ słuchu i inne zmysły oraz elementy organizmu człowieka. Hałas jest dźwiękiem nieprzyjemnym i niepożądanym, powodującym drażliwość, zmęczenie całego organizmu a szczególnie słuchu. Ma on ogromny wpływ na zdrowie i kondycję człowieka. Szkodliwość działania hałasu na organizm człowieka objawia się zmęczeniem, gorszą wydajnością nauki, trudnościami w skupieniu uwagi, drażliwością, bólem i zawrotami głowy, czasowym lub trwałym uszkodzeniem słuchu.
Zważywszy na zagrożenia powodowane hałasem, wprowadza się przepisy i normy prawne mające na celu zapobieganie narastaniu tego zjawiska. Zagadnienia związane z uciążliwościami wynikającymi z nadmiernego hałasu oraz zasady udzielania pozwoleń na emitowanie hałasu do środowiska reguluje ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 z póź.zm.).

1 stycznia 2002 weszły w życie dwie ustawy nakładające obowiązki na przedsiębiorców w zakresie gospodarki odpadami, tj. ustawy z 11 maja 2001 r.: o opakowaniach i odpadach opakowaniowych (Dz. U. Nr 63, poz. 638 - zał.nr 1) i o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej (Dz. U. Nr 63, poz. 639 ze zm.). Pierwsza z nich określa wymagania, jakim muszą odpowiadać opakowania ze względu na zasady ochrony środowiska oraz sposoby postępowania z opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, zapewniające ochronę życia i zdrowia ludzi oraz ochronę środowiska, zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju.
Natomiast druga - określa obowiązki importerów oraz wytwórców produktów związane z wprowadzaniem na rynek krajowy produktów w opakowaniach i innych oraz określa zasady ustalania i pobierania opłaty produktowej i opłaty depozytowej. Zgodnie z ustawą o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej (Dz. U. Nr 63, poz. 639 ze zm. - zał.nr 2) przedsiębiorcy, zanim złożą PIT za 2004 r., muszą do 31marca złożyć marszałkowi województwa sprawozdanie o masie wytworzonych, przywiezionych z zagranicy bądź wywiezionych z kraju opakowań. Obowiązek rozliczenia się z opłaty produktowej dotyczy wszystkich, którzy wprowadzają na terytorium kraju produkty w opakowaniach oraz inne, szkodliwe dla środowiska produkty.

Radni Rady Miasta Poznania zatwierdzili uchwałę Nr LXIV/682/IV/2005 i LXIV/683/IV/2005 z dnia 1 marca 2005 roku w sprawie zatwierdzenia rozdziału środków Gminnego i Powiatowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Poznaniu.