Radni z Komisji Polityki Przestrzennej zapoznali się z informacją Miejskiej Pracowni Urbanistycznej na temat zasad prognozowania skutków finansowych miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Przede wszystkim należy określić horyzont czasowy w jakim analizowane będą skutki. Zazwyczaj przyjmuje się okres 10 lat, czyli cykl koniunkturalny na rynku nieruchomości. Pod uwagę bierze się m.in. zmiany wartości rynkowej przestrzeni planistycznej, a także zmiany wpływów z podatków. Bada się również dynamikę obrotu nieruchomościami oraz zmiany w dochodach miasta z opłat adiacenckich (z tytułu podziału nieruchomości oraz wyposażenia w infrastrukturę techniczną). Źródła informacji do prognoz czerpie się m.in. z rejestru cen i wartości nieruchomości prowadzonych przez Miejski Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, a także z Ośrodek Badań Rynku Nieruchomości oraz opracowań rzeczoznawców. Projektanci miejscowych planów opierają się także na danych innych jednostek miejskich np. Zarządu Dróg Miejskich w zakresie kosztów realizacji dróg (jezdni, chodników). Analizowane są też rozstrzygnięcia przetargów organizowanych przez ZDM. Planiści starają się przewidywać negatywne skutki projektowanych rozwiązań. Jest to o tyle trudne, że lista szkód, co do których można domagać się odszkodowania nie została literalnie wymieniona w ustawodawstwie. Mowa jest jedynie o tzw. szkodzie rzeczywistej. Na etapie prognozowania skutków finansowych nie jest możliwe ustalenie wysokości ewentualnych odszkodowań. O tym w każdym przypadku decyduje sąd.
Jak powstają prognozy
Zobacz również
Co posiadają przedszkola?
Ponownie w sprawie Żandarów
ZTM nie rozważa dwujęzycznych komunikatów