Ze względu na wciąż trwającą wojnę w Ukrainie oficjalne obchody odbyły się pod Dzwonem Pokoju i Przyjaźni Między Narodami, a nie jak dotychczas pod Pomnikiem Żołnierzy Radzieckich.
- Spotykamy się w 81. rocznicę zakończenia walk o Poznań, aby uczcić jedno z najważniejszych i najbardziej dramatycznych wydarzeń w historii naszego miasta. Jego echo wciąż rozbrzmiewa w murach Cytadeli, w pamięci rodzin, w opowieściach przekazywanych z pokolenia na pokolenie. Bitwa o Poznań była nie tylko starciem militarnym. Była symbolem końca okupacji, symbolem nadziei, że po latach terroru i cierpienia nadejdzie dzień, w którym nasze miasto znów stanie się miejscem życia, a nie walki. Niestety, jak wiemy, Armia Radziecka wraz z wolnością od hitleryzmu przyniosła ze sobą inny, równie brutalny reżim - mówiła podczas uroczystości Natalia Weremczuk, zastępczyni prezydenta Poznania.
Następnie przedstawiciele władz wojewódzkich i samorządowych, parlamentarzyści, reprezentanci konsulatu niemieckiego oraz kombatanci złożyli wieńce i zapalili znicze pod pomnikami Cytadelowców i Żołnierzy Alianckich.
Wyzwolenie Poznania spod okupacji niemieckiej przyniosła ofensywa radziecka rozpoczęta 12 stycznia 1945 r. Miasto, wcześniej przekształcone przez Niemców w twierdzę, zostało zajęte 25 stycznia. Tego dnia rozpoczęły się zacięte walki o Poznań.
Do centrum wojska radzieckie dotarły 5 lutego, a 16 lutego stanęły naprzeciw Cytadeli - ostatniego punktu oporu. Po ciężkich walkach i generalnym szturmie, w nocy z 22 na 23 lutego 1945 r., twierdza skapitulowała o godz. 6. Dowódca obrony, gen. Ernst Gonell, odebrał sobie życie, a gen. Ernst Mattern poddał się wraz z ok. 23 tys. żołnierzy.
Zniszczenia Poznania po II wojnie światowej sięgały 55% - zniszczeniu uległa ponad połowa zabudowy miasta, w tym ok. 5,8 tys. budynków oraz setki obiektów przemysłowych. W walkach o zdobycie Poznania zginęło ok. 6 tys. żołnierzy radzieckich i ok. 2-3 tys. żołnierzy armii niemieckiej. Straty po stronie polskiej wyniosły ok. 700 ofiar.
